Het kan niet missen: ze zijn er echt. Regelmatig hoor ik zacht blazen en sissen. Ik zit dan op de zolder van de workshopruimte met de schuifdeur naar de hooizolder op een kiertje. Enig geduld is wel nodig, want het duurt vaak meer dan een uur voordat pa na zijn vertrek van zijn roestplaats elders, met een prooi voor het vrouwtje binnenkomt. Ik heb nu ook twee keer steeds rond een uur of elf beide uilen rond het hooiluik rond zien vliegen. Vanavond 2 juni werd er om 11.20 nog een prooi gebracht, die met veel kabaal door het vrouwtje op de hooizolder in ontvangst werd genomen.
Omdat we morgen voor natuurworkshops naar Zwitserland vertrekken en we ruim twee weken wegblijven, zal er bij thuiskomst heel wat te melden zijn. Lezers van deze weblog raad ik aan de reacties van Henk en Wilma Lammers uit Eibergen goed te lezen. Zij hebben via de webcam veel gedetailleerde informatie over het wel en wee van hun kerkuilen. Ook de kerkuilen bij onze vrienden in Angeren, Henk en Maria Emmerzaal hebben nu jongen. Ik ben benieuwd of het allemaal groot komt, want gezien de prooiaanvoer zijn de muizen nog niet erg dik gezaaid.
Tot volgende keer!
Groeten van Gerrit
dinsdag 2 juni 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)